Nu een keer op een zaterdag in plaats van de bekende zondag en ook Petten was anders. Een stevige wind maakte dat ik op mijn vroege zaterdagochtend mijn ernstigste twijfels had over het verloop van de tocht. Desalniettemin (= toch) was bijna iedereen aanwezig op de JVC parking. De Heijblokken plus de Raymonden gingen vol goede moed richting Petten. Maar voor het zover was moest er eerst uitgebreid aandacht worden besteed aan de platgetrapte zakjapanner van Piet waarmee hij nu wel in staat bleek te zijn om fotoxb4s te kunnen maken.
De eerste fotoxb4s werden gemaakt en daarna snel de bus in.
Aangezien we al om 9 uur aanwezig waren konden we nog even de wedstrijdsfeer snuiven (angstzweet en lauwe koffie). Toen bleek al snel dat onze mental coach Marc Dobbe ook aanwezig was om ons de nodige woorden onder de riem te steken.
Met een gratis reep op zak en met opbeurende woorden van de ATB Goeroe Peter van de Star gingen we van start over de grasbaan van VV petten. Bakker gras en Grasburg roken hun kans en gingen er van door als twee Marc Dobbes. Daarna het eerste stuk klunen tegen de dijk op. Boven was er een stevige bries die zo hard was dat het maar goed was dat ik geen onderbroek aan had want die had het zeker niet overleefd. Hierna begon het bos. Met het nodige snijwerk, de ideale lijn willen fietsen op een bospad en de nodige “waar kom jij nou weer vandaan??!!” lieten wij dit bos achter ons: door naar de duinen! Maar natuurlijk niet nadat we naar onze nucleaire vriend Luc hadden gezwaaid. Hierna door het land van de broer van Thomas die duidelijk tips had gehad vanuit J’dorp want de paden waren prima te berijden. Gelukkig dit keer geen strontlucht maar Bil had toch stront aan de fles. Waar was hij nou weer geweest? Na het land de duinen in waar onze ballen nog even op de proef werden gesteld. Het ging beter als vorige week want ik krijg al eelt op de balzak. Vervolgens dwars door Callantsoog waar we de soep van de man zonder ballen al konden ruiken. Maar eerst nog even door park waar het parcours behoorlijk technisch was door de vele boomwortels. En toen soep!! Maar niet van de man zonder ballen want die had promotie naar de functie kruisjes teken op de inschrijfkaart. Omdat hij hier heel handig in is had hij tijd over om nog even met mij op de foto te gaan. Yes!!!!
Krentenbol in het gezicht, warme handjes van de soep en daar gingen we. Met een behoorlijk tempo knalden we in de richting van de duinen bij Callantsoog. Oh nee hxe8, daar reden ze het strand op! Met hoog water en wind op de kont reden we met licht verzet achter de kopgroep aan. Helemaal vol in concentratie koersten we richting Petten door het schuim leek het op een winters landschap. Maar wat stond daar in de verte en versperde het parcours? Het was …. het was een pinguxefn! Twijfel maakte meester van mij, waar was ik? Waar was ik aan begonnen? Had ik een bordje gemist? Het stomme beest bleef zitten en ook nadat ik recht op hem afreed, deed hij geen stap opzij. Na een handige manoeuvre van mij wist ik hem te ontwijken. Ik dacht nog hoe ga ik dit aan de rest vertellen?? Ze geloven mij nooit. Gelukkig was ik niet de enige die hem gezien had want ook Joep had hem gezien. Na het strand met mooie stukken maar ook met beroerde stukken met drijfzand kwamen we weer in de buurt van VV Petten. Aldaar aan gekomen vlug de fiets afgespoten en via de kantine richting de auto’s daar werden nog droge kleren aan getrokken en liet Rene ons de echte Hel van Petten zien. De bewijzen volgen.
Mannen bedankt voor alles